de eerste werkzomer (aug 2010): houtwerk...

Wat is er leuker voor een koppel dan samen op een stelling muren afkappen, zakken puin naar het containerpark rijden of emmers vol zand de trap op zeulen? Juist: hetzelfde lijstje maar dan met wat vrienden erbij: De ergernis wordt gedeeld en de vreugde vermenigvuldigd (nota aan mezelf: Wat een draak, zeg! Niet vergeten dit door te sturen naar BondZonderNaam)
Luc, Leen en Bea hadden spontaan aangeboden ons deze zomer een hele week te komen helpen. Wie denken we wel dat we zijn om zo'n aanbod af te slaan?

de eerste werkzomer (juli 2010): Zo d'ouden zongen...

Wat is dat toch met de menselijke soort om te denken dat we alsmaar slimmer en slimmer worden en dat men vroeger dommer of op z'n minst een beetje achterlijk was. Neem nu bouwen... Wie staat niet in bewondering bij de techniek en de esthetiek van de (zelf in te vullen gebouw van minstens 100 jaar oud)? De werkuren waren goedkoper, dat klopt, maar daar gaat het even niet om. Het gaat hier om de materiaalkennis en de technieken om de beschikbare materialen optimaal te gebruiken. Als je zelf een oud huis wil restaureren, i.e. zo dicht mogelijk bij zijn oorspronkelijk staat terugbrengen, ben je verplicht bij te lezen om te leren op welke manier (en waarom) men vroeger huizen bouwde en dit vooral om niet automatisch naar de laatste nieuwe bouwmaterialen te grijpen.

de eerste werkzomer (juli 2010): de verrassingen

Verrassingen... Eigen aan deze soort is dat ze eerder de tijd verkort dan dat ze ze verlengt. Als je een aantal tijdseenheden voorziet om iets af te werken worden dat er plots dubbel zoveel met het nare gevolg dat je meer werk verzet en uiteindelijk minder gedaan krijgt.
Maar laten we beginnen met een eerder aangename verrassing!